صفحه نخست arrow فرهنگ arrow من يك كرگدنم
گفت‌وگو با عليرضا ميرآقا، نوازنده گروه آريان
من يك كرگدنم
نسخه مناسب چاپ ارسال به دوست
امتیاز: / 0 بدعالی 
29 شهریور 1389 - 17:08
من يك كرگدنم

معصومه پيرجلي:كمتر كسي است كه با آلبوم «گل آفتابگردون» به ياد خاطرات گذشته نيفتد. آريان اولين گروهي بود كه با موزيك پرطراوت و جوان‌پسندش در دل مردم جايي باز كرد، تنها گروهي كه توانست در كنار حفظ شهرتش از هم نپاشد. طي سال‌هاي فعاليت اين گروه تقريبا اعضايش ثابت بوده اما در جديدترين كنسرتي كه گروه آريان اجرا كرد، شاهد حضور يك نوازنده جديد بوديم؛ نوازنده‌اي كه در اجراي بعضي از آهنگ‌ها همراه علي پهلوان و پيام صالحي مي‌خواند.عليرضا ميرآقا، متولد هشتم اسفند 1357 بوده و در يك خانواده متوسط فرهنگي به دنيا آمده است. به گفته خودش موسيقي را با تمام سختي‌هايي كه در اين رشته وجود دارد به جان خريده و جزو كرگدن‌هاي اين رشته محسوب مي‌شود.

اولين آشنايي شما با موسيقي به چه زماني برمي‌گردد؟
علاقه من نسبت به موسيقي به گفته خانواده‌ام از پنج سالگي شروع شده است. از همان كودكي به سازهاي شاستي‌دار علاقه داشتم. سوم دبستان وارد كلاس‌هاي موسيقي آزاد هنرستان موسيقي پسران شدم و با خواهرم كلاس‌هاي ارف را شروع كرديم. من شاگرد آقاي فخيم‌زاده، مدير هنرستان موسيقي پسران بودم. به خاطر علاقه بسياري كه داشتم دوره ارف را به سرعت تمام كردم و زمان آن رسيد كه ساز انتخاب كنم. سازهاي پيشنهادي براي من پيانو و ويولن بود و چون در آن زمان دسترسي به ساز به راحتي امكان‌پذير نبود به همين دليل تصميم گرفتم ويولن را انتخاب كنم زيرا در دسترس‌تر بود. دو سال ويولن كار كردم اما متاسفانه چون معلم خوبي نداشتم از سازهاي زهي زده شدم.بعد از آن خانواده‌ام براي من يك آكاردئون خريدند و با معلم خوبي كه داشتم بسيار به اين ساز علاقه‌مند شدم. وقتي خانواده علاقه من را به موسيقي ديدند اجازه دادند وارد هنرستان موسيقي شوم. براي ورود به هنرستان موسيقي ابتدا بايد آزمون ورودي مي‌داديم كه در اين آزمون قبول شدم و بعد از آن بايد سازم را انتخاب مي‌كردم. علاقه خودم به سازهاي بادي بود. در آن زمان ظرفيت سازهاي بادي در هنرستان موسيقي پر شده بود و امكانش نبود ساز بادي انتخاب كنم. در آن زمان آقاي نيكو، استاد ترومپت و ترومبون هنرستان بود. از من پرسيد ترومپت مي‌زني؟ و من جواب دادم فقط ساز بادي مي‌خواهم بزنم، بنابراين تصميم گرفتم ترومپت را انتخاب كنم. اما متاسفانه ترومپت يا شيپور يكي از سازهايي است كه خانواده‌ها از آن شناخت اشتباهي دارند. به اين ترتيب از سال 71 به صورت جدي وارد دنياي موسيقي شدم و سال 79 اولين ورودي دانشگاه جامع علمي كاربردي هنرستان موسيقي بودم.
تاكنون با چه گرو‌هايي همكاري كرده‌ايد؟
9 سال نوازنده اركستر سمفونيك تهران بودم؛ تقريبا از سال 78 تا 87 كه بنا به دلايلي از اين گروه خارج شدم. اصلا از اين موضوع ناراحت نيستم، چون اركستر سمفونيك الان اصلا قابل مقايسه با گذشته نيست. به نظر من تلفيق تجربه پيشكسوت و انرژي نيروي جوان اتفاق خوب به وجود مي‌آورد، اما متاسفانه در اركستر سمفونيك امروز شاهد اين موضوع نيستيم و ديگر اركستر سمفونيكي به آن معنا وجود ندارد. به هر حال من 9 سال با بهترين‌ها در اركستر سمفونيك كار كردم. 76 تا 78 در اركستر سمفونيك صدا و سيما ساز زدم. از سال 76 تا الان با خيلي از گروه‌ها همكاري داشتم و بيش از 34 آلبوم وجود دارد كه من با آنها همكاري داشتم و در برخي موارد هم خواندم. استارت فعاليتم در موسيقي پاپ با بيژن خاوري آغاز شد و بعد از آن با خشايار اعتمادي به صورت ثابت كار كردم. از خواننده‌هاي ديگري كه با آنها همكاري كرده‌ام مي‌توانم به ناصر عبداللهي، عليرضا عصار، فرمان فتحعليان، نادر مس‌چي، مهرزاد كاظمي، نيما مسيحا، حامي، مسعود خادم، محمد خاكپور، امير عبدالله، فريدون، حميد عسگري و... اشاره كنم. اما به‌طور مشخص از آذرماه تا حالا تقريبا به‌طور ثابت با شركت ترانه شرقي كار مي‌كنم و دو گروه آريان و بنيامين اولويت اول من براي فعاليت هستند.
به‌طور تخصصي روي چه ‌سازي كار مي‌كنيد؟
من در تمام اين سال‌ها ترومپتيست بودم و همين جا به هم همكارهايم مي‌گويم، هنوز يك ترومپتيست هستم و عاشقانه ترومپت مي‌زنم. از آنجا كه به پركاشن علاقه داشتم شروع كردم به نواختن اين ساز و شايد خيلي‌ها فكر مي‌كنند ساز تخصصي‌ام پركاشن است.همانطوري كه قبلا گفتم ساز تخصصي من ترومپت است و استاد نيكو فقط يك سال اين ساز را به من آموزش داد. اما من هرچه از اين ساز ياد گرفتم را مديون امير بهشتي هستم كه خيلي زود از ميان ما رفت.
شما خودتان را يك نوازنده مي‌دانيد يا آهنگساز؟
در مرحله اول خودم را يك نوازنده مي‌دانم اما در دنياي هنر دوستانم و مخاطبانم مرا آچار فرانسه صدا مي‌كنند چون به خوانندگي هم علاقه‌مند هستم و در سريال‌هاي O+، عروس، اسپاگتي در هشت دقيقه، سيندرلا و... نيز خوانده‌ام. ترومپت، پيانو، آكاردئون و سازهاي كوبه‌اي مي‌نوازم و دوست دارم روي استيج بخوانم و ساز بزنم نه اينكه خواننده باشم و يك گروه ديگر پشت سر ساز بزند.
در كنسرت نادر مس‌چي و گروه آريان شما يك طرح جديد از آهنگ سنتي «نوايي نوايي» اجرا كرديد، درباره اين كار توضيح مي‌دهيد؟
 اين طرح جديد نيست، بلكه سبك پاپ اروپايي اما به كلام فارسي است كه به اشتباه به آن «جاز ايراني» مي‌گويند. در تلاش هستم، موسيقي‌هاي سنتي ايراني را كه قبلا خوانده شده به سبك پاپ اروپايي بازخواني كرده و با استفاده از يك ملودي جديد آنها را اجرا كنم. اين يكي از مشخصات و امضاهاي من است كه به اسم خودم ثبت شده و به خاطر اين اتفاق بسيار ممنون خداوند هستم.
پس ما مي‌توانيم منتظر باشيم شما سبك جديدي را در دنياي موسيقي ارائه كنيد؟
قطعا به شما مي‌گويم، منتظر باشيد اما هيچ زماني را براي اين موضوع مشخص نمي‌كنم. اين موضوع جزو اهداف آينده من است، اما زماني كه مي‌خواهي كار ويژه‌اي را ارائه كني حتما بايد گزينه‌هايي خوبي را انتخاب كني. مساله دوم پول است. چون در دنياي حرفه‌اي نبايد منتظر بود تا دوستان به خاطر روابط دوستي به تو كمك كنند و با تو همكاري داشته باشند. شايد اگر اسپانسري پيدا شود كه در اين زمينه سرمايه‌گذاري كند اين روند سريع‌تر طي شود.
موسيقي ايراني چقدر راه دارد تا به استانداردهاي جهاني برسد؟
از نظر من خيلي فاصله داريم تا به استانداردهاي جهاني نزديك شويم البته تعداد كمي از موسيقيدان‌ها و آهنگسارهاي ما با اين معيارها كار مي‌كنند. به جرات مي‌خواهم بگويم، همين تعداد اندك واقعا با كيفيت بالا كار مي‌كنند و جزو شناخته‌شده‌هاي موسيقي ايران هستند، مانند علي بيرنگ، هومن نامداري، برديا كيارس، رضا تاجبخش‌، حمزه‌ يگانه، اميرميلاد نيكزاد، ماهان ميرعرب و... حتما آدم‌هاي ديگري هم هستند كه من نمي‌شناسم، ولي به يك نكته اعتقاد راسخ دارم و آن اينكه در دنياي پاپ ايراني در هر جاي دنيا در داخل كشور خيلي بهتر كار مي‌شود و اين روزها لس‌آنجلس كمرش شكسته، چون بچه‌هاي داخل ايران بسيار خوش‌فكر هستند، در حالي كه پاپ‌خوان‌ها در خارج از كشور همچنان درجا مي‌زنند.
بين تحصيلات آكادميك و تجربي در دنياي موسيقي تفاوتي وجود دارد؟
نمي‌توانم الان اين دو را از هم تفكيك كنم. خيلي از بچه‌هاي فارغ‌التحصيلان هنرستان و دانشگاه‌هاي موسيقي مدعي هستند اما هيچ نقش پررنگي در دنياي موسيقي ندارند، در حالي كه بسياري از نابغه‌هاي امروز موسيقي بيرون از دنياي آكادميك آن قرار گرفته‌اند. اينها افرادي هستند كه پيگير موسيقي بوده‌اند و در راستاي رسيدن به هدف‌شان تلاش كرده‌اند.

نظر ها
افزودن جدید جستجو
نوشتن نظر
نام:
ایمیل:
 
آدرس سایت:
عنوان:
قالب نوشته:
[b] [i] [u] [url] [quote] [code] [img] 
 
 
:angry::0:confused::cheer:B):evil::silly::dry::lol::kiss::D:pxinch:
:(:shock::X:side::):P:unsure::woohoo::huh::whistle:;):s
:!::?::idea::arrow:
 
کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.
 
< بعدی   قبلی >